Wawrzynek Daphne.

Rodzaj wawrzynek Daphne został opisany przez Karola Linneusza w 1753 r. Łacińska nazwa oznacza wawrzyn, laur, ale była też w mitologii greckiej imieniem jednej z nimf, w której zakochał się Apollin. Linneusz nadając nazwę rodzajową odwoływał się do podobieństwa liści wawrzynków do liści wawrzynu szlachetnego.

Rodzaj Daphne prezentuje rodzinę wawrzynkowatych Thymelaeaceae. Liczy, w zależności od ujęcia systematycznego, od 90 do nawet 150 gatunków pochodzących z Eurazji, z centrum występowania we wschodniej Azji (42 gatunki są endemiczne dla Chin). Oprócz gatunków wawrzynków z ogrodniczego punktu widzenia bardzo ważne są liczne odmiany uprawne i formy mieszańcowe. Ich liczba sięga już kilkuset, co roku pojawiają się liczne nowe odmiany.




Daphne x susannae 'Ceska Rybna'

Daphne x susannae ‚Ceska Rybna’

Wawrzynki to przeważnie zimozielone krzewy, krzewinki lub podkrzewy, najczęściej występujące na obszarach wyżynnych i górskich, w miejscach w pełni nasłonecznionych lub lekko ocienionych, na zboczach, wśród subalpejskich i alpejskich muraw, niekiedy rosną w szczelinach skalnych.

Daphne 'Tage Lundel'

Daphne ‚Tage Lundel’

Chlubą wawrzynków są kwiaty – wspaniale, bardzo intensywnie pachnące, licznie zebrane najczęściej w szczytowe, główkowate kwiatostany. Najpopularniejszą barwą kwiatów wawrzynków jest róż – w różnych odcieniach, chociaż wiele wawrzynków posiada liliowe, białe, zielonkawe, błękitne lub żółte kwiaty. Niektóre wawrzynki zakwitają raz w roku, o różnej porze – na przykład wczesną wiosną (D. mezereum), wiosną (D. rosmarinifolia) lub na przełomie wiosny i lata (D. glomerata), inne kwitną wielokrotnie w ciągu sezonu, z krótkimi przerwami od wiosny do zimy. Kwitnienie niektórych wawrzynków jest tak obfite, że kwiaty całkowicie zakrywają liście, a rośliny wyglądają jak różowe lub białe półkule albo poduszki.  Unoszący się w promieniu wielu metrów od rośliny zapach bywa odurzający. Ozdobą krzewów są także owoce – kuliste lub jajowate jagody, różnorodnie zabarwione – żółte, zielone, pomarańczowe, czerwone, wiśniowe do czarnych. Mimo ich atrakcyjnego wyglądu nie wolno ich spożywać – wawrzynki są roślinami silnie trującymi.




Daphne 'Marion White'

Daphne ‚Marion White’

Wawrzynki są jednymi z najbardziej niedocenianych przez ogrodników roślin. Mimo że ich walory ozdobne i użytkowe są znane ogrodnikom od dawna to tylko nieliczne firmy zajmują się ich rozmnażaniem na masową skalę.  Przynajmniej po części przyczyną tego jest stosunkowo trudny proces wegetatywnego rozmnażania tych roślin. Z punktu widzenia kolekcjonera roślin górskich, ale chyba także każdego posiadacza niewielkiego obszarowo ogrodu wawrzynki powinny się znajdować na szczycie listy krzewów, które należałoby posadzić w ogrodzie. Ich zalety to:

  • duża łatwość uprawy,
  • przeważnie niewielkie rozmiary starszych roślin,
  • możliwość formowania,
  • bardzo ładny, regularny pokrój,
  • przeważnie zimozielone, skórzaste liście, będące ozdobą przez cały rok,
  • bardzo obfite, wielokrotnie powtarzane w ciągu roku kwitnienie,
  • barwa i zapach kwiatów, ozdobne owoce,
  • długowieczność.
Daphne arbuscula 'Alba'

Daphne arbuscula ‚Alba’

Wymagania uprawowe

Większość wawrzynków preferuje w uprawie w pełni słoneczne, ciepłe stanowiska i mineralne, przepuszczalne, raczej suche gleby o obojętnym lub zasadowym odczynie. Wysoka przepuszczalność podłoża z możliwie niskim udziałem próchnicy jest jednym z ważniejszych czynników decydujących o powodzeniu uprawy.  Jedynie gatunki leśne, jak D. mezereum, D. blagayana, D. caucasica czy D. retusa lepiej rosną w miejscach półcienistych lub cienistych, na glebach próchniczno-mineralnych, lekko kwaśnych do obojętnych, umiarkowanie wilgotnych do wilgotnych. Dla większości gatunków i mieszańców niewskazana jest długo się utrzymująca, wysoka wilgotność podłoża. Dlatego też lepiej wysadzać wawrzynki na podwyższonych zagonach, na skarpach lub w miejscach, gdzie podłoże zostało wcześniej odpowiednio zdrenowane. Warstwa drenażu powinna być możliwie głęboka, nawet powyżej 0,5 m, ponieważ wawrzynki zwykle głęboko się korzenią. Przykładowa mieszanka podłoża odpowiedniego dla wawrzynków składa się z 2 części żwiru lub grubego piasku, 2 części kruszywa mineralnego (dolomit, wapień, lawa wulkaniczna, martwica wapienna, chociaż może też być granit) i 1 części ziemi ogrodowej.

Zdrowotność wawrzynków

Wawrzynki zwykle w uprawie nie chorują, jednak zbyt wysoka wilgotność podłoża może powodować występowanie chorób grzybowych – uwiądów, charakteryzujących się początkowo zamieraniem pojedynczych gałązek, a w końcu całych roślin. W przypadku zaobserwowania pierwszych objawów rośliny należy kilkakrotnie, w odstępach tygodniowych, podlać grzybobójczymi środkami systemicznymi, a w ramach profilaktyki ograniczyć ich podlewanie.

Zimowanie roślin

Korzystnie na kondycję zimozielonych wawrzynków wpływa okrywanie na zimę agrowłókniną. Zabezpiecza to liście przed przemarzaniem i wysuszeniem przez mroźne wiatry. W trakcie bezśnieżnych, mroźnych zim może się zdarzyć, że roślina w części okryta częściowo przemarza – zasychają liście w części niezabezpieczonej.

Dobór gatunków i odmian uprawnych

Dobór wawrzynków do ogrodu jest bardzo szeroki, obecnie liczba istniejących gatunków i odmian zbliża się do 500. Większość z nich, przy zachowaniu zaleceń uprawowych, bardzo dobrze się nadaje do uprawy w klimacie środkowej Europy. Silniej rosnące wawrzynki, jak D. mezereum, D. caucasica, D. altaica, D. retusa, D. tangutica czy D. cneorum doskonale nadają się do obsadzania skarp, pagórków, tworzenia grup krzewów czy zagospodarowania obrzeża ogrodu skalnego. Podobne zastosowanie mają liczne mieszańce wywodzące się od D. x burkwoodi, D. x transatlantica czy D. x eschmannii. Zarówno w ogrodzie skalnym, na jego obrzeżach, jak i na odpowiednio przygotowanych mniejszych zagonach czy placykach można wysadzać mniejsze rozmiarowo formy wywodzące się od mieszańców D. x hendersonii (przykładowe odmiany to ‘Ernst Hauser’, ‘Marion White’, ‘Kath Dryden’, ‘Rosebud’), D. x susannae (odmiany ‘Ceska Rybna’, ‘Meon’, ‘Cheriton’, ‘Tichbourne’, ‘Tage Lundel’). Odmiany tych mieszańców są jednymi z najłatwiejszych w uprawie wawrzynków.

Klasyczne wawrzynki do ogrodów skalnych to przepiękny wawrzynek murański D. arbuscula (wraz z odmianami), mniejsze formy D. cneorum (‘Pygmaea’, ‘Pygmaea Alba’, ‘Leila Haines’, ‘Snow Carpet’, ‘Benaco’), D. dominii, D. collina, D. sericea, D. glomerata czy D. circassica.




Daphne cneorum

Daphne cneorum

D. cneorum 'Snow Garden'

D. cneorum ‚Snow Garden’

D. cneorum 'Velky Kosir'

D. cneorum ‚Velky Kosir’

Daphne glomerata

Daphne glomerata

Większym wyzwaniem są, polecane do ogrodów skalnych, ale często też uprawiane w szklarenkach alpejskich D. petraea (obecnie pojawiło się kilkadziesiąt nowych odmian, charakteryzujących się różnym pokrojem, barwą i kształtem kwiatów – formy o białych, dwubarwnych czy pełnych kwiatach), D. x thauma, D. striata, D. malyana czy D. jasminea.

Daphne petraea 'Eliska'

Daphne petraea ‚Eliska’

D. petraea 'Persebee'

D. petraea ‚Persebee’

Daphne x thauma

Daphne x thauma

Sporym wyzwaniem są przepiękne, żółto kwitnące wawrzynki himalajskie – jak D. calcicola i D. rosmarinifolia. Wymagają zacisznych, lekko ocienionych, osłoniętych przed wiatrami stanowisk i starannego, solidnego okrycia na zimę.

Daphne calcicola

Daphne calcicola

Daphne rosmarinifolia

Daphne rosmarinifolia

Obecnie zebranie kolekcji wawrzynków jest łatwiejsze niż jeszcze przed 10. laty. Coraz więcej firm w zachodniej Europie zajmuje się produkcją tych roślin. Najczęściej w sprzedaży znajdują się młode rośliny  – szczepione lub na własnych korzeniach. Niewielkie rozmiary roślin nie stanowią problemu, wysadzone szybko się aklimatyzują, najczęściej zakwitają już kilku-, kilkunastomiesięczne sadzonki. Najbogatszą ofertę w Europie posiada belgijska firma Hermana Laporte, jednak rośliny w dużej mierze są wykupywane w bardzo krótkim czasie po każdej aktualizacji oferty. W Polsce produkcja wawrzynków jest jeszcze bardzo ograniczona, najbogatszą ofertę można znaleźć na stronie www.alpine-plants.eu.

Udostępnij ten wpis:
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii, Ogrody skalne, Poradniki i oznaczony tagami , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

5 odpowiedzi na „Wawrzynek Daphne.

  1. Wiola pisze:

    Dziękuję za ten post! Ze względu na zapach wawrzynki to jedne z moich ulubionych roślin. Specjalnie dla nich zrobiłam mini ogród skalny z podłożem odpowiadającym ich wymaganiom. Także ubolewam, że w Polsce podaż sadzonek Daphne jest tak ograniczona. Aktualnie poluję na warzynek Burkwooda – odmiany o dwubarwnych liściach, np. Bright Moonlight, stanowią wspaniałą ozdobę ogrodu także poza okresem kwitnienia, oraz na wawrzynek transatlantycki kwitnący od maja do pierwszych przymrozków. Będę niezwykle wdzięczna za namiary, gdzie można kupić oba gatunki. Pozdrawiam!

    • admin pisze:

      Proszę pytać w sklepie internetowym alpine-plants.eu. W Polsce to chyba jedyne źródło informacji i roślin stricte górskich

    • Elżbieta pisze:

      Kupiłam wawrzynek transatlantycki w sklepie internetowym X.Rzeczywiście kwitnie całe lato ,kwiatki przysypał śnieg.

  2. Ewunia pisze:

    Akurat wawrzynek Burkwooda o pstrych liściach, jako rzucający się w oczy i atrakcyjny, bywa w ofercie typowych supermarketów ogrodniczych jak OBI.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *