Pod okapem drzew – sangwinarie.

Dech zapiera piękno niektórych roślin kochających zacienione zakątki ogrodu. O dawna uprawia się w nich piękność znad Mississipi Sanguinaria canadensis.

Sanguinaria canadensis

Sanguinaria canadensis

Ten przedstawiciel rodziny makowatych w naturze rośnie we wschodniej części Ameryki Północnej, od południowej Kanady począwszy ku południowym Stanom Zjednoczonym, w lasach i wśród zarośli, na wilgotnych lub suchych glebach, na zboczach nad strumieniami, na terenach zalewanych wodami, a nawet na nieużytkach. Rdzenni północnoamerykańscy Indianie leczyli wiele chorób sokiem tej rośliny. Obecnie, z uwagi na trujące właściwości alkaloidu sangwinaryny, substancja te jest wycofana z oficjalnego lekospisu w USA. Sangwinaria doskonale czuje się pod okapem drzew, w rozproszonym cieniu. Preferuje gleby próchniczne, wilgotne (np. 60 % ziemi kompostowej, 30 % odkwaszonego torfu, 10 % piasku).  Lubi ściółkę wokół siebie. Zimą potrzebuje naturalnej okrywy z opadających liści, najlepiej jednak takich, które nie są zbyt miękkie. Z wiosennymi porządkami część tej okrywy można pozostawić w formie rozdrobnionej ściółki.

Ogrodnicy uzyskali wiele odmian o ciekawych formach lub barwach kwiatów.




S. canadensis 'Major'

S. canadensis ‚Major’

S. canadensis 'Multiplex'

S. canadensis ‚Multiplex’

S. canadensis 'New Form'

S. canadensis ‚New Form’

S. canadensis 'Paint Creek Double'

S. canadensis ‚Paint Creek Double’

S. canadensis 'Rosea'

S. canadensis ‚Rosea’

S. canadensis 'Stellata'

S. canadensis ‚Stellata’




Udostępnij ten wpis:
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii, Poradniki i oznaczony tagami , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *