Pod okapem drzew – paprociolist groniasty Pteridophyllum racemosum

Pteridophyllum racemosum to mało u nas jeszcze znany przybysz z japońskiej wyspy Honsiu, gdzie tylko w tym jedynym miejscu na Ziemi porasta górskie lasy iglaste. Jest to niezwykle oryginalny i piękny przedstawiciel rodziny makowatych, jedyny reprezentant swojego rodzaju. W Polsce można już kupić okazy tej byliny, może więc, tak dla porządku botanicznego, warto nadać jej nazwę. Z greki pteris, pteridos oznacza paproć, a phyllon – liść, zatem paprociolist, paprociolist groniasty. Spośród paproci najbardziej podobne liście posiadają paprotki Polypodium i podrzenie Blechnum. Tyle, że te ostatnie nie wykształcają kwiatów, bo to całkiem inna grupa systematyczna, stareńka, jeszcze nie wykształcająca nasion, ale zarodniki, w przypadku paprotki tworząca kupki zarodniowe na spodzie liści, a w przypadku podrzeni cudne brązowawe kłosy zarodnionośne.




Pteridophyllum racemosum

Pteridophyllum racemosum

Z botanicznego punktu widzenia
Paprociolist to roślina zielna posiadająca cechy typowe dla przedstawicieli makowatych. Jego organem podziemnym jest kłącze. Corocznie wyrastają z niego skupione w rozetę zimotrwałe liście o długości 10-20 cm, o blaszce pierzasto pociętej, przypominającej liście niektórych gatunków paproci. Starsze liście w okresie wegetacji częściowo zamierają. W maju z kłączy wyrasta bezlistna łodyga, głąbik, na szczycie której rozwija się groniasty kwiatostan o długości do 25 cm. Kwiaty o średnicy ok. 10 mm są liczne, niezwykle delikatne, białe, utworzone z 4 na krzyż ułożonych płatków. Ich uroda jest ulotna, ale wraz z rosnącym gronem, pojawiają się coraz to nowe szczytowe kwiaty.

Pteridophyllum racemosum

Wymagania uprawowe
Paprociolist kocha półcieniste i cieniste miejsca, najlepiej czuje się pod okapem drzew, zwłaszcza iglastych, gdzie jest chłodniej. Preferuje próchniczne podłoże o kwaśnym odczynie, dlatego odpowiednia będzie dla niego mieszanka złożona z 40 % gleby kompostowej, 30 % kwaśnego torfu i 30 % piasku, najlepiej uformowana jako zagon nieco wyniesiony ponad powierzchnię gruntu. W okresie suszy trzeba dbać o wilgoć w podłożu. Warto też wyściółkować powierzchnię wokół roślin, np. opadłymi igłami drzew iglastych lub zleżałą korą iglastych. W okresie zimy trzeba zabezpieczyć rośliny przez np. okrycie gałązkami iglastych.

Udostępnij ten wpis:
Ten wpis został opublikowany w kategorii Ciekawostka botaniczna, Poradniki i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

7 odpowiedzi na „Pod okapem drzew – paprociolist groniasty Pteridophyllum racemosum

  1. Danuta pisze:

    U mnie przetrwała pierwszą zimę. I jak na razie wygląda dobrze.

  2. Ewa pisze:

    Mam jeszcze pytanie. Czy dobrze się rozmnaża, czy raczej trudno o rozsadkę ?

  3. Ewa pisze:

    Dziękuję za odpowiedź. Zamówiłam sobie jeszcze jedną sztukę, tak bardzo mi się spodobał ten kwiat.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *