Piwonie – uprawa krzewiastych i zielnych botanicznych gatunków.

Piwonie nie sprawiają kłopotów uprawowych. Większość z nich zadowalają przeciętne, umiarkowanie wilgotne gleby, okres letniej suszy także nie jest dla nich problemem. Raczej rzadko są porażane przez szkodniki i choroby.

piwonie

 Stanowisko

Gatunki piwonii występujące naturalnie na obszarach o klimacie umiarkowanym dobrze rosną w warunkach klimatycznych Polski.

Nieco więcej troski wymagają te pochodzące ze strefy klimatu podzwrotnikowego,  z południowych i południowo-wschodnich rejonów obszaru śródziemnomorskiego. Bezwzględnie wymagają okrycia na zimę, w celu ochrony przed mrozami i nadmiarem wilgoci. Optymalne dla nich jest przepuszczalne, mineralne podłoże, nie zatrzymujące wilgoci.

piwonia lekarska Paeonia officinalis na stokach Gran Sasso, Włochy

piwonia lekarska Paeonia officinalis na stokach Gran Sasso, Włochy

Piwonie krzewiaste (poniżej na zdjęciu p. Delavaya) mogą przemarzać podczas surowych zim. Warto je zabezpieczać poprzez ściółkowanie powierzchni wokół krzewów oraz okrycie, np. warstwą liści, nasadowych części pędów.

Krzewiaste i zielne piwonie botaniczne w pierwszym roku uprawy zawsze należy okryć na zimę, np. agrowłókniną.

Bardzo odporna na niskie temperatury jest piwonia odmienna Paeonia anomala. Wytrzymuje spadek temperatury do -39,9 ºC. (na zdjęciu poniżej podgatunek piwonii odmiennej p. Veitcha P. veitchii).

Paeonia veitchii

Paeonia veitchii

Satysfakcjonująca dla piwonii ilość opadów atmosferycznych wynosi 500-700 mm w ciągu roku. Na Niżu Środkowoeuropejskim podobnie się kształtuje wysokość opadów.

Piwonie preferują w pełni nasłonecznione lub lekko ocienione miejsca, zaciszne, osłonięte przed wiatrem (silne wiatry mogą uszkadzać kwiaty).

 Podłoże

Piwonie wymagają przepuszczalnego, umiarkowanie zasobnego w składniki pokarmowe, głęboko uprawionego podłoża o odczynie lekko kwaśnym lub obojętnym, a w przypadku kilku gatunków zielnych, lekko zasadowym.

Lubią umiarkowanie wilgotne, dość luźne, piaszczysto-gliniaste gleby o niezbyt wysokim poziomie wody gruntowej.

Źle rozwijają się w zbyt zwięzłym podłożu, dobrze reagują na ściółkowanie powierzchni gleby wokół nich, kochają potas i fosfor, natomiast wysoka zawartość azotu w podłożu wpływa na silny rozwój części wegetatywnych oraz osłabienie, a nawet zahamowanie kwitnienia.

Paeonia rockii

Paeonia rockii

Piwonie można uprawiać w jednym miejscu nawet przez kilkadziesiąt lat. Są długowiecznymi krzewami i bylinami, zwłaszcza te pierwsze po wielu latach osiągają imponujące rozmiary i wykształcają dużo kwiatów. Z pewnością mogą konkurować z cudownymi krzewami różanecznikowymi.

Należy jednak pamiętać, że wieloletnia uprawa w jednym miejscu skutkuje zjawiskiem zmęczenia gleby – wyczerpania substancji pokarmowych w podłożu. Świadczą o tym następujące objawy: słabsze kwitnienie, zahamowanie rozwoju pąków kwiatowych, chlorozy na liściach. Jedynie w takim przypadku należy zasilać formy krzewiaste i bylinowe nawozami, głównie potasowymi i fosforowymi.

Obfitsze kwitnienie następuje też po zastosowaniu nawozów wapniowych.

Pielęgnacja

Poza podlewaniem w okresie drastycznej suszy, ewentualnym odchwaszczaniem, ściółkowaniem, nawożeniem w razie wystąpienia charakterystycznych objawów oraz w razie konieczności zabiegami ochrony roślin, najważniejsze prace dotyczą u młodych form krzewiastych usuwania części lub, szczególnie po posadzeniu, nawet wszystkich pąków kwiatowych, dzięki czemu roślina rośnie i rozwija się. Jesienią u form zielnych, w drugiej połowie października, należy wyciąć zasychające części nadziemne. Wiosną przed rozpoczęciem wegetacji u form krzewiastych usuwa się ręcznie, wyłamując, najstarsze, martwe, suche pędy. Najlepiej je spalić, aby zniszczyć ewentualne zarodniki grzybów chorobotwórczych. Pędy częściowo zaschnięte należy skrócić aż do miejsca, w którym tkanki są żywe. Zamieranie pędów częściej występuje w grupie piwonii Delavaya (Paeonia delavayi, P.lutea) i ich mieszańców niż u P. suffruticosa.

Rozmiary roślin i sposób ich sadzenia

Zielne formy piwonii oraz mieszańce międzysekcyjne w zależności od osiąganych przez rośliny poszczególnych gatunków i odmian rozmiarów sadzi się w rozstawie od 60×60 cm do 100×100 cm. Formy krzewiaste  wymagają przynajmniej od 150×150 cm do 200×200 cm przestrzeni dla siebie. Gatunki z kompleksu Delavayi rozrastają się silnie i nieregularnie. Wymagają, w sprzyjających warunkach, znacznego ograniczania.

piwonia krzewiasta

Termin sadzenia

Optymalny termin przesadzania i sadzenia piwonii przypada na okres od połowy sierpnia do połowy września. W przypadku szczepionych piwoni krzewiastych miejsce szczepienia powinno znajdować się 5–10 cm pod powierzchnią gruntu. U form zielnych wskazane jest, by warstwa gleby nad pąkami umieszczonymi w górnej części karpy nie przekraczała 5 cm grubości. Zbyt głębokie posadzenie roślin osłabia kwitnienie.  

Choroby i szkodniki

Piwonie są raczej odporne na choroby i szkodniki. Bywają jednak atakowane przez grzyby rozwijające tzw. szarą pleśń (Botrytis paeoniae i B. cinerea). U porażonych roślin zasychają młode pędy, brązowieją i zamierają pąki kwiatowe, na liściach pojawiają się duże, nieregularne, czerwonobrązowe, zasychające plamy, na pędach może pojawiać się szary nalot spowodowany obecnością zarodników grzyba. Rozwojowi szarej pleśni sprzyja zimna, ‚mokra’ wiosna, zbyt duże zagęszczenie roślin, słaba cyrkulacja powietrza oraz ściółkowanie gleby wokół porażonymi zrębkami drzewnymi lub korą. Przetrwalniki grzyba zimują na obumarłych częściach nadziemnych, dlatego też wskazane jest usuwanie ich jesienią, po zaschnięciu. Zebrane resztki roślin najlepiej spalić; kompostowanie z przyczyn fitosanitarnych jest niewskazane.

Szarą pleśń zwalczamy kilkakrotnie opryskując rośliny wiosną środkami grzybobójczymi zalecanymi przez aktualny program ochrony roślin oraz usuwając i niszcząc porażonych fragmenty roślin.

Przed infekcjami grzybowymi chroni także usuwanie przekwitniętych kwiatów.

Udostępnij ten wpis:
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii, Poradniki i oznaczony tagami , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „Piwonie – uprawa krzewiastych i zielnych botanicznych gatunków.

  1. Lowca pisze:

    Ciekawe i celne porady. Ja niestety mam problem z podłożem, no ale cóż, taka działka.
    ps super zdjęcia
    pps zapraszam na mój blog! http://blogogrodniczy.tumblr.com/

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *