Paprociowy zakątek. Cz. II. Uprawa w ogrodzie.

To ogromna przyjemność posiadać własny paprociowy zakątek. Wprawdzie istnieją ogrody, w których panuje idealna dla paproci ‚atmosfera’, ale nie jest skomplikowane stworzenie od podstaw takiego miejsca. Phyllitis scolopendrium

Większość gatunków paproci preferuje:

  • półcieniste stanowiska, np. pod drzewami, wysokimi krzewami, w cieniu budynków;
  • próchniczne, zasobne w składniki pokarmowe gleby o kwaśnym odczynie;
  • wilgotne podłoże.

Stanowisko

Chociaż optymalne dla paproci są półcieniste stanowiska, to można je uprawiać także z powodzeniem w miejscach oświetlonych promieniami słonecznymi przez kilka porannych lub popołudniowych godzin.  




Pteridium aquilinum

Podłoże

Optymalne podłoże dla paproci powinno składać się z:

  • ok. 60% kwaśnego torfu,
  • 20-30% próchnicznej gleby,
  • 10-20 % drobnej kory lub zrębków iglastych, igieł, ściółki spod iglastych, drobnych pokruszonych gałązek.

Powyższą mieszanką należy wypełnić miejsce przeznaczone pod uprawę paproci. Warstwa powinna mieć miąższość min. 30-50 cm. Dryopteris crassirhizoma

Niektóre gatunki paproci, głównie górskie (np. Cheilanthes), posiadają zupełnie inne wymagania siedliskowe. Informacje o ich uprawie zostaną zamieszczone w cyklu poświęconym roślinom górskim.

Wilgotność podłoża

Podłoże, w którym rosną paprocie, powinno być umiarkowanie wilgotne. Nie należy dopuszczać do jego przesuszania, ani też długotrwałego mocnego nawodnienia. Drastyczne zmiany w jego wilgotności mogą powodować zamieranie roślin albo ich złe zimowanie. W okresie zimowym nie powinna utrzymywać się w podłożu woda, gdyż grozi to przemarznięciem roślin.

Zimowanie paproci

Paprocie pochodzą z różnych stron świata, w których średnie roczne najniższe temperatury różnorodnie się kształtują. W warunkach klimatycznych Polski można uprawiać gatunki pochodzące z obszarów, którym przypisano strefy mrozoodporności (wyznaczone na podstawie wieloletnich średnich minimalnych temperatur) od 0 (ok. -53 st.C) do 7b (od -12,2 st.C. do -15 st.C). Można się pokusić o uprawę gatunków ze strefy 8, jednak wymaga to dodatkowego zabezpieczenia roślin. Należy pamiętać, że niski numer strefy mrozoodporności nie gwarantuje przezimowania paproci, wpływ na to mają także takie czynniki jak: obecność pokrywy śnieżnej, czas jej zalegania, liczba opadów, nasłonecznienie w okresie wczesnowiosennym, rodzaj podłoża.




Na okres zimy należy okryć gałązkami jodeł lub bukowymi albo dębowymi liśćmi paprocie o zimozielonych liściach oraz wszystkie okazy wysadzone w danym roku. Warto dodatkowo zabezpieczać szczególnie cenne okazy i oczywiście te ze strefy 8. W przypadku niezimozielonych gatunków stare, martwe liście lepiej zostawić u podstawy rośliny, w okresie zimowym stanowią one dodatkową osłonę. Wiosną można oczyścić z nich karpy, pokruszyć i rozsypać jako ściółkę wokół roślin.

Ściółkowanie powierzchni

Paprocie korzystnie reagują na ściółkowanie powierzchni warstwą kwaśnego torfu, kory, zrębek iglastych, igieł drzew iglastych. Ściółka nie tylko pozwala zachować wilgotność w podłożu i ograniczyć zachwaszczenie, ale też sprzyja lepszemu zimowaniu paproci.

Gadżety w paprociowym zakątku

Paprociową aranżację ogrodową możemy wzbogacić o fragmenty dębowych konarów, korzeni, kłody starych drzew, kamienie rozłożone na powierzchni pomiędzy roślinami.

Miłe sąsiedztwo

Podobne do paproci wymagania siedliskowe posiada wiele roślin. Z powodzeniem można razem z nimi uprawiać wyższe byliny, do najpiękniejszych należą rozmaite gatunki i odmiany funkii Hosta, epimediów Epimedium, tawułek Astilbe, kokoryczy Corydalis i kokoryczek Polygonatum, trójlistów Trillium, psizębów Erythronium, brunner Brunnera,

sangwinarii Sanguinaria, jeffersonii Jeffersonia, Physochlaina, Mandragora, Hydrophyllum, miodunek Pulmonaria, czerńców Actaea, pluskwic Cimicifuga, rodgersji Rodgersia, jagodowców Uvularia, ponadto dobrze komponują się z nimi wawrzynek wilcze-łyko Daphne mezereum, pokrzyk wilcza-jagoda Atropa belladonna, niskie ranniki Eranthis, tolmiee Tolmiea, mitelle Mitella i cudowne kirengeszomy Kirengeshoma.




Udostępnij ten wpis:
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii, Poradniki i oznaczony tagami , , , , , , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *