Mięty w ogrodzie. Cz.I. Uprawa.

Mięty prezentują botaniczną rodzinę jasnotowatych Lamiaceae. Systematycy wyróżniają zaledwie kilkanaście do 30 gatunków tego rodzaju, rozprzestrzenionych głównie od Dalekiego Wschodu przez Europę po Nowy Świat. Poza tym obszarem spotykane są już nieliczne gatunki w Górach Atlasu, Australii i Nowej Zelandii.




mięta nadwodna Mentha aquatica

mięta nadwodna Mentha aquatica

Rośliny te preferują wilgotne lub umiarkowanie, dość żyzne, próchniczne gleby oraz słoneczne lub półcieniste stanowiska.

 Obecnie w sklepach ogrodniczych można kupić coraz więcej odmian uprawnych mięt wywodzących się od kilku gatunków, głównie od mięty pieprzowej Mentha x piperita. Wszystkie są efektem wieloletnich prac selekcyjnych prowadzonych pod kątem składu chemicznego miętowych olejków eterycznych. Te bowiem stanowią mieszaninę różnych substancji, a jedną z nich jest l-mentol. Wyselekcjonowane odmiany wyróżniające się specyficznym zapachem, np. bazyliowym, czekoladowym, truskawkowym, są nazywane chemotypami.

Mentha spicata 'Englische Gruene'

Mentha spicata ‚Englische Gruene’

Poza powszechnie znanym zastosowaniem mięt, jako ziela na herbaty i przyprawy oraz źródła olejków i mentolu wykorzystywanych w przemyśle kosmetycznym, perfumeryjnym, spożywczym oraz w medycynie, warto pamiętać, że mięty to piękne rośliny ogrodowe. Ich atutami są aromatyczne łodygi i liście, zróżnicowane barwy nadziemnych części, od brązowo-zielonych przez odcienie zieleni po szarości, różne kształty oraz faktura liści, długotrwałe kwitnienie od VII do IX. Kwiaty są drobne, białawe lub różowawe, skupione w ładne główkowate lub kłosowate kwiatostany.

W kuchni stosuje się świeże lub suszone liście mięt. Te pierwsze można ‘skubać’ w dowolnym okresie rozwoju rośliny, ale najbardziej wyrazisty i charakterystyczny smak posiadają w pełni dojrzałe okazy przed kwitnieniem. W tym też czasie warto ścinać ulistnione łodygi przeznaczone do suszenia, najlepiej przy pogodzie bezdeszczowej, słonecznej. Można skracać  pojedyncze pędy nadziemne lub przyciąć wszystkie, ale wtedy nie rozwiną się kwiatostany. Gałązki o długości np. 5-30 cm związać w nieco luźną wiązkę albo rozłożyć np. na ruszcie i umieścić pod dachem w miejscu zacienionym, przewiewnym o temperaturze 20-30 °C. Warto kontrolować proces suszenia, aby nie rozwinęła się pleśń !!!. Dobry susz powinien mieć ładny zielonawy kolor i zapach. Taki, w całości, niepokruszony umieścić w pergaminowej torebce lub szczelnie zamkniętym słoju.

Uprawa mięt w ogrodzie

Chociaż mięty nie są wymagającymi bylinami, to jednak bezwzględnie potrzebują wilgoci w podłożu, nieco słońca oraz próchnicznej gleby.

Jedyne ‘ale’ w przypadku uprawy tych roślin, to ich silne rozprzestrzenianie się w podłożu, w sprzyjających warunkach siedliskowych.

Istotne zalecenia, poza wymienionymi już czynnikami siedliskowymi, przy wprowadzaniu mięt do ogrodu są następujące:




  • nie sadzić w bliskiej odległości 2 lub więcej gatunków albo odmian uprawnych (chemotypów), gdyż łatwo mogą się zamieszać, przerastając rozłogami i kłączami podłoże;
  • najlepiej umieścić gatunki lub odmiany w oddalonych częściach ogrodu, np. odmiany „czekoladowe” oddalić od odmian „bazyliowych” co najmniej o kilka metrów;
  • przeznaczyć miętom określoną przestrzeń, ograniczoną przez utworzenie w wilgotnej, dobrej ziemi bariery dla kłączy i rozłogów; barierą może być: wkopana w ziemię taśma ogrodnicza z PCV o jak największej wysokości lub inna przegroda, której wysokość powinna wynosić ok. 50 cm, zagłębiony całkowicie w ziemi głęboki i dość szeroki pojemnik z otworami w dnie (nie nadają się do tego gliniane donice, które z upływem czasu rozpadają się); bardzo dobrą barierą jest wykopanie wokół każdej wysadzonej mięty rowu o głębokości 50 cm i szerokości 20-30 cm i wypełnienie go piaskiem lub mieszaniną piasku i gruzu, co pozwoli kontrolować rozrastanie się mięt, gdyż rozłogi słabo rozwijają się w suchym podłożu;
  • na glebach słabych, suchych, piaszczystych, przepuszczalnych, ubogich w składniki pokarmowe także można uprawiać mięty, przygotowując dla każdego gatunku lub odmiany dół o głębokości ok. 30-50 cm i żądanej powierzchni, wypełniony żyznym, próchnicznym podłożem; przy uprawie 2 lub więcej odmian doły powinny być oddalone o min. 70-100 cm, a barierą dla rozłogów i kłączy będzie gleba wokół.

Zabiegi pielęgnacyjne

Prawidłowo założony ogród mięt ogranicza zabiegi pielęgnacyjne do ewentualnego odchwaszczania powierzchni i podlewania. Co jakiś czas warto jednak kontrolować i w razie potrzeby ograniczać zbyt inwazyjne rozrastanie się roślin.

Przygotowanie mięt do zimowania polega na wycięciu pod koniec listopada nadziemnych pędów. W przypadku niektórych odmian niezbędne jest zabezpieczenie roślin po wycięciu pędów przez okrycie płatem zimowej agrowłókniny, suchymi liśćmi dębowymi lub bukowymi albo gałązkami jodły.




Udostępnij ten wpis:
Ten wpis został opublikowany w kategorii Bez kategorii, Poradniki, Ziołowe ogrody tematyczne, Ziołowy zakątek i oznaczony tagami , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *