Mało znane gatunki wawrzynków Daphne

Jednym z najbardziej obiecujących krzewów pod względem ogrodniczym jest rodzaj  wawrzynek Daphne. Obok powszechnie już znanych gatunków, jak Daphne mezereum, D. cneorum, D. arbuscula czy Daphne alpina, w obrębie rodzaju wyróżnia się szereg bardzo interesujących, mało popularnych taksonów. Jednym z nich jest bałkańska rzadkość – Daphne malyana. Pochodzi z Czarnogóry,  Bośni i zachodniej Serbii, gdzie rośnie, podobnie jak D. petraea, w szczelinach skalnych.

Daphne malyana

Daphne malyana




Daphne malyana jest uznawany za najmniejszego rozmiarami przedstawiciela rodzaju. Najbliżej z nim jest spokrewniony pochodzący z południowej Grecji i północnej Afryki Daphne jasminea. Daphne malyana wytwarza białe, dość duże kwiaty o średnicy 12 mm. Zwykle krzew ten uprawia się szczepiony na D. mezereum, wtedy rośnie dobrze i jest w pełni mrozoodporny.
Bardzo poszukiwanym gatunkiem jest też Daphne jasminea.

Daphne jasminea

Daphne jasminea

Dorasta do 30-40 cm wysokości, jego liście są drobne, lancetowate, szaroniebieskawe, kwiaty liczne, kremowobiałe, niekiedy pachnące. Krzew ten nie zawsze jest w pełni mrozoodporny, najlepiej zimują wyselekcjonowane formy pochodzące z najwyżej położonych stanowisk naturalnego występowania – niekiedy w ofertach handlowych nazywane D. jasminea f. alpina – są to rośliny o zwartym, niskim wzroście, lepiej nadające się do uprawy w klimacie środkowej Europy.

Z Półwyspu Bałkańskiego pochodzi też inna wawrzynkowa rzadkość – występujący w górach Pirin Daphne velenovskyi.

Daphne velenovskyi

Daphne velenovskyi

Przypomina miniaturowego D. cneorum, jednak pędy są płożące – roślina dorasta zwykle do 10 cm wysokości i 30 cm średnicy.
Kolejny, piękny i mało znany wawrzynek to Daphne juliae. Pochodzi z Rosji, gdzie rośnie na stepach w okolicy Woroneża i Kurska razem z Adonis vernalis, Pulsatiila patens, Iris aphylla i Stipa capillata.




Daphne juliae

Daphne juliae

Gatunek jest wpisany w Rosji do Czerwonej Księgi.  Jest blisko spokrewniony z D. cneorum; barwa kwiatów jest bardzo różnorodna – od prawie czerwonych, przez różowe do białych. Wymaga żyznych, bogatych w wapno gleb.

Udostępnij ten wpis:
Ten wpis został opublikowany w kategorii Ciekawostka botaniczna, Ogrody skalne, Poradniki i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *