Magiczna Kirkaja – Mandragora officinarum

Mandragory od zamierzchłych czasów wzbudzają zainteresowanie człowieka. Głównie z powodu właściwości leczniczych, wynikających z obecności w ich tkankach alkaloidów tropanowych. Podziw i zarazem obawę budził rozwidlony korzeń rośliny, przypominający ludzką postać. To z niego grecka wróżbitka Kirke sporządzała miłosny napój, na tyle skuteczny według legendy, że roślinę nazywano Kirkaja.




Mandragora officinarum

Mandragora officinarum

Mandragory to rośliny interesujące z botanicznego i ozdobnego punktu widzenia. Zróżnicowane tylko na 4-5 gatunków występują w pasie rozciągającym się od obszaru śródziemnomorskiego przez południowo-zachodnią Azję po Chiny. W naturze rosną w widnych liściastych lasach, gajach oliwnych, w miejscach zdegradowanych, nawet wzdłuż dróg, na wysokości od poziomu morza do 1200 m powyżej.

Kirkaja

Śródziemnomorska mandragora lekarska Mandragora officinarum jest najczęściej spotykanym przedstawicielem rodzaju uprawianym w europejskich ogrodach. Zwykle spotyka się ją w kolekcjach ogrodów botanicznych lub naukowych ogrodach roślin leczniczych.

Bylina ta należy do rodziny psiankowatych Solanaceae. Jej organem podziemnym jest zgrubiały, pionowo osadzony w glebie korzeń, dorastający nawet do 60 cm długości. Wraz z wiosną wyrasta z niego silnie skrócona łodyga, z gęsto osadzonymi liśćmi oraz kwiatami na szczycie. Liście tworzą rozetę o średnicy ok. 50-60 cm. Są długie, rozesłane na powierzchni, ciemnozielone, pokarbowane. Kwiaty są liczne, o dzwonkowatej koronie, od brudnobiałych, różowawobiałych po zielonkawobiałe. Po zapyleniu ich przez owady oraz zapłodnieniu rozwijają się żółte owoce typu jagody nazywane jabłkiem szatana, osiągające 30-40 mm średnicy.

Wymagania uprawowe

Kirkaja preferuje półcieniste stanowiska, najlepiej czuje się pod okapem drzew liściastych. Sprzyja jej próchniczna, przepuszczalna, pulchna gleba oraz umiarkowana wilgotność podłoża. Dobrze reaguje na ściółkowanie. W okresie zimowym warto ją dodatkowo zabezpieczyć warstwą bukowych lub dębowych liści.

Udostępnij ten wpis:
Ten wpis został opublikowany w kategorii Ciekawostka botaniczna, Poradniki i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *