Hepatica falconeri

Hepatica falconeri przylaszczka Falconera to jedna z wielu roślin, które przybyły do Europy dzięki ludziom pasjonatom uczestniczącym w XIX-wiecznych różnorodnych światowych wyprawach. Uczestnik Kampanii Wschodnioindyjskiej, chirurg Thomas Thomson w 1852 roku zamieścił rysunek tej rośliny w Icones Plantarum, zbiorze botanicznych ilustracji gromadzonych przez botanika Hookera. W 1872 roku wraz z Hookerem opisał roślinę jako zawilec Falconera Anemone falconeri (William Falconer, brytyjski botanik, uczestnik Kampanii Wschodnioindyjskiej). W 1937 roku Siergiej Juzepczuk zaliczył roślinę do rodzaju Hepatica.

Hepatica falconeri

Hepatica falconeri

Przylaszczka Falconera występuje na obszarze Kaszmiru i Pakistanu. Porasta cieniste lasy na wysokości 2100-3100 m n.p.m. Dorasta do 10-20 cm wys. Jej organem podziemnym jest krótkie, grube kłącze, pokryte pozostałościami po starych ogonkach liściowych. Liście odziomkowe posiadają długie, owłosione ogonki oraz prawie okrągławe blaszki, podzielone prawie do nasady. Na szczycie bezlistnej łodygi wyrastają 3 listki, zredukowane, całobrzegie lub podzielone. Białe kwiaty rozwijają się w V i VI, osiągają 10-18 mm średnicy.

Hepatica falconeri

Hepatica falconeri

Rośliny preferują lekko zacienione stanowiska; w przeciwieństwie do innych przylaszczek wymagają bardziej mineralnego, przepuszczalnego podłoża. Doskonałym dodatkami do substratu są grys wapienny, grys z tufy wapiennej lub grys dolomitowy.

Przylaszczka Falconera może być sadzona w ogrodach skalnych – najlepiej od ich północnej lub wschodniej strony.

Rozmnażanie jest podobne do innych przylaszczek – podział rozrośniętych okazów w okresie kwitnienia lub tuż po kwitnieniu albo wysiew nasion.

Udostępnij ten wpis:

Ten wpis został opublikowany w kategorii Ciekawostka botaniczna, Kolekcje prywatne, Ogrody skalne i oznaczony tagami , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *