Glaucidium palmatum – przybysz znad Morza Japońskiego

Nazwę Glaucidium od 1846 roku nosi roślina znad Morza Japońskiego, porastająca górskie liściaste lasy na Hokkaido i północno-wschodnim Honsiu. Tak samo określa się małe sowy – sóweczki, przedstawicielki puszczykowatych. Co łączy reprezentantów tych dwóch światów? Prawdopodobnie skojarzenie z oczami Ateny, greckiej bogini mądrości, sztuki i sprawiedliwej wojny. Nazwa Glaucidium wywodzi się z greckich glaukidion, glaukon, glaux, tłumaczonych m.in. jako mała sówka, notabene święte zwierzę Ateny.

Glaucidium palmatum f. alba

Glaucidium palmatum f. alba

Rodzaj Glaucidium prezentuje tylko jeden gatunek – Glaucidium palmatum, glaucidium dłoniaste (sówka dłoniasta, oczy Ateny). Z pewnością przepiękne kwiaty tej rośliny zasługują na to boskie porównanie.

Z botanicznego punktu widzenia

Glaucidium prezentuje rodzinę jaskrowatych Ranunculaceae, a w jej obrębie dość starą ewolucyjnie linię rozwojową. Jest byliną, której organem podziemnym jest masywne, ciemnobrązowe, sympodialnie, ale nieregularnie podzielone kłącze o grubości 1,5 cm. Każdego roku z kłącza wyrasta nierozgałęziona łodyga o wysokości do 30 cm, na której rozwijają się 2-4 liście oraz szczytowy, pojedynczy kwiat. Blaszka liściowa w zarysie zaokrąglona jest wcinana. Osiąga do 20 cm średnicy. Kwiat o średnicy 40-60 mm jest utworzony z 4 jasnoniebieskawych lub niebieskawopurpurowych listków, u formy alba białawych. Rozwija się w kwietniu – maju. Po zapyleniu przez owady i zapłodnieniu wykształca się owoc – mieszek.




Glaucidium palmatum

Glaucidium palmatum

Wymagania uprawowe

Glaucidium preferuje stanowiska półcieniste, pod okapem drzew liściastych. Dobrze rośnie w lekkim, przepuszczalnym, próchnicznym podłożu. Uwielbia ściółkę z rozdrobnionych liści, np. brzozowych, wymaga wilgoci w podłożu. W ojczyźnie znosi temperatury do prawie – 30 stopni C. W warunkach klimatycznych Polski warto zabezpieczyć roślinę w okresie zimowym gałązkami jedliny lub bukowymi/dębowymi liśćmi.

Glaucidium palmatum

Specjaliści podają, że bylina ta nie lubi dzielenia z uwagi na masywne, często zdrewniałe kłącze. Korzystniej jest rozmnażać ją przez wysiew nasion, zaraz po ich dojrzeniu.

Udostępnij ten wpis:
Ten wpis został opublikowany w kategorii Ciekawostka botaniczna, Poradniki i oznaczony tagami . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

2 odpowiedzi na „Glaucidium palmatum – przybysz znad Morza Japońskiego

  1. zen pisze:

    Ciekawe i niebanalne informacje o orginalnych roślinach oraz ładne zdjęcia ładne zdjęcia skłaniają mnie do regularnego odwiedzania tej strony.
    Uznanie dla autorów za wiedzę i osiągnięcia ogrodniczo kolekcjonerskie.

    • admin pisze:

      Botanika, ogrodnictwo, fotografowanie świata roślin, zwłaszcza flor wysokogórskich to pasja i zawód równocześnie. Ciągle się uczymy, przekazujemy nasze doświadczenia. Dziękujemy za miłe słowa, życzymy sukcesów w dalszym rozwoju od lat pięknej kolekcji roślin.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *