Europejskie ostrojowate Gesneriaceae

Europejscy przedstawiciele licznie prezentowanej w tropikach rodziny ostrojowatych Gesneriaceae są reliktami będącymi pozostałością dawnych flor, niegdyś zasiedlającymi duże obszary kuli ziemskiej, obecnie spotykanymi rzadko. Są to relikty trzeciorzędowe, będące dowodem na to, że w Europie panował kiedyś znacznie cieplejszy klimat. Europejskie Gesneriaceae są zaliczane do 3 rodzajów, liczących łącznie 6 gatunków, występujących lokalnie w niewielkich enklawach na Półwyspie Bałkańskim i w Pirenejach. Są to: Ramonda myconi (syn. R. pyrenaica) – występująca tylko w Pirenejach oraz pochodzące z półwyspu Bałkańskiego: Ramonda serbica, Ramonda nathaliae, Haberlea rhodopensis, Haberlea ferdinandi-coburgii i Jankaea heldreichii.

Ramonda myconi ex Pireneje

Ramonda myconi

Ze względu na atrakcyjny wygląd samych roślin jak i piękne kwiaty wszystkie one są cenione i poszukiwane przez miłośników, tym bardziej, że z powodzeniem można je uprawiać w europejskich ogrodach.

Ramonda serbica

Ramonda nathaliae

W uprawie rośliny preferują miejsca półcieniste, osłonięte przed bezpośrednim, południowym słońcem. Najlepiej jest posadzić je pomiędzy kamieniami, w miejscach o dużym nachyleniu gruntu.

Haberlea rhodopensis

Jankaea heldreichii

Podłoże powinno być mineralno-próchniczne i przepuszczalne, dobrze się sprawdza mieszanina grysu wapiennego (najlepsza jest tufa, czyli martwica wapienna) lub dolomitowego z torfem kwaśnym i ziemią bukową.

Ramonda myconi ‚Alba’

Haberlea rhodopensis ‚Virginalis’

Ramonda myconi ‚Rosea’

Rośliny wymagają stosunkowo obfitego podlewania, ale są w stanie znieść nawet długotrwałą suszę – są doskonałym przykładem roślin nazywanych zmartwychwstańczymi (resurecion plants). Ponieważ są to rośliny zimozielone należy je na zimę okrywać, by zabezpieczyć przed mrozem i nadmiarem wilgoci. Więcej uwagi w uprawie należy poświęcić największej piękności z tej grupy, jaką jest Jankaea heldreichii.

Jankaea heldreichii

Ze względu na silnie pokryte kutnerem liście zdecydowanie lepiej rosną rośliny osłonięte przed opadami deszczu i podlewane podsiąkowo.
Rozmnażanie przez wysiew nasion jest kłopotliwe i zawodne, nasiona są bardzo drobne i wzrost siewek jest powolny. Rośliny można rozmnażać wegetatywnie przez podział rozrośniętych okazów lub przez sadzonki liściowe pobierane w okresie wegetacji.
W ostatnich latach pojawiło się wiele mieszańców pomiędzy roślinami należącymi do wyżej wymienionych rodzajów, szczególnie atrakcyjne są mieszańce z Jankaea heldreichii, jak na przykład najbardziej znane xJankaemonda stibicii i xJankaemonda vandedemii. Wszystkie mieszańce międzyrodzajowe są jeszcze rzadkie w kolekcjach i trudne do zdobycia.

Udostępnij ten wpis:

Ten wpis został opublikowany w kategorii Ciekawostka botaniczna, Ogrody skalne, Poradniki i oznaczony tagami , , , , , . Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *